De tweede wereldoorlog bracht Japan in grote problemen en wordt beschouwd als een zwarte bladzijde in de geschiedenis van een land met een rijke traditie. Na de oorlog werden vele nationale wetten en verordeningen afgeschaft door het Amerikaans bezettingsbeleid. De positie van de keizer bleef echter gehandhaafd onder voorwaarde dat hij afstand nam van zijn goddelijke status. Na de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 moest er veel veranderen om vergelijkbare situaties in de toekomst te voorkomen. Zo werd bijvoorbeeld het leger afgeschaft en de Butokukai werd vrijwillig ontbonden. General Mac Arthur, onder wiens leiding de General Head Quarters de veranderingen in Japan aanstuurde, verbood het beoefenen van krijgskunsten. In 1952 kreeg Japan haar soevereiniteit terug.

Het verhaal gaat dat, na vele jaren van politieke druk vanuit vroegere toonaangevende leraren, Generaal Mac Arthur de Kodokan toestond om in het kader van culturele en lichamelijke opvoeding, het Judo-onderwijs weer grootschalig op te zetten. De vroegere leraren van de Dai Nippon Butokukai die hun Judo-carrière wilden voortzetten waren verplicht hun diensten aan de Kodokan aan te bieden. Dit gaf de Kodokan de mogelijkheid hun positie te versterken en een krachtige Judo organisatie te worden. Een belangrijke voorwaarde hiervoor was dat de elementen krijgskunst en militairisme geen prominente plaats mochten krijgen binnen het Judo-onderwijs. Judo werd als sport (fysieke trainingsmethode) en karaktervormende discipline gepresenteerd. Omdat de militaire indoctrinatie en Budo nu verboden waren op scholen, introduceerden de Japanse fysieke opvoeders actief de nieuwe Amerikaanse lichamelijke opvoedingsmethode.

De organisatie Dai Nippon Butokukai viel uiteen in diverse nationale bonden. De Nationale Kampioenschappen voor Boogschieten (Kyudo) en Judo werden in 1948 hervat. De Amateurfederatie voor het Kyudo en de Judo-federatie(All Japan Judo Federation) werden in 1949 opgericht. De bonden voor Kendo, Naginata en Karate-do werden respectievelijk in 1952, 1954, en 1966 opgericht.

Tijdens de oorlog is veel informatie verloren gegaan. Sommige informatie, vooral met betrekking tot het militaire regime is bewust vernietigd. Andere informatie is verloren gegaan door het overlijden van experts. Gelukkig is veel kennis over de interpretatie van techniek en kata en de kenmerkende regionale eigenschappen van Budo en in het bijzonder Judo bewaard gebleven. Na de tweede wereldoorlog is er een nieuwe ontwikkeling ingezet, vanuit waar we nu nog met Judo bezig zijn.

In het boek Formal Techniques staat uitgelegd dat de beleving en bestudering van Kata een hoogtepunt bereikte rond het overlijden van Kano, die veel nadruk legde op de studie van Kata.  In die voorgaande periode waren zowel Randori als Kata de twee belangrijkste pijlers van het Judo. Echter, maar toen na de tweede wereldoorlog de Judoka de weg naar de Dojo weer hadden gevonden, werd het land steeds meer beïnvloed door Amerikaanse/westerse invloeden en sport ging een prominentere rol spelen binnen het Judo. Toen rond 1950 Judo in de westerse landen steeds meer werd beoefend, had dat tot gevolg dat Katabeoefening nog verder in de verdrukking kwam. Ook de leraren van de Kodokan bemerkten dat en trachtten op verschillende manieren deze tendens te doorbreken. Zo werd er in 1956 het Goshin Jutsu no Kata ontwikkeld en werd in 1960 een commissie in het leven geroepen om de Kata opnieuw te bestuderen en te herzien om ze zo te standaardiseren. Later in de jaren ’80 zijn er opnieuw aanpassingen geweest m.b.t. de uitvoering van de Judo kata in de Kodokan.

Tegenwoordig zien we een verruiming van Judobeleving en -benadering. Judo als sport heeft zijn plek gevonden, maar Judo heeft ook een pedagogische waarde en blijft bovendien altijd de relatie houden met de krijgskunst. Mede doordat Judo nog altijd zijn wortels heeft in de krijgskunst, wordt heden ten dagen de vraag naar Kata weer groter en dan voornamelijk de vraag naar de originele uitvoering van Kata zoals in de tijd van Jigoro Kano of in ieder geval naar de traditionele opvatting van Kata. De Busen Kata, beschreven in het boek Busen Judo Kata, (de Korte & Kruyning 2008) refereren grotendeels aan deze benadering en beleving van de Judo kata.