Het Judo van vandaag de dag is niet meer hetzelfde als 100 jaar geleden. Echter, de budo principes veranderen niet door de tijd en zullen altijd gehandhaafd moeten blijven.

Om het moderne Judo goed te kunnen definiëren en daardoor beter aan te kunnen bieden aan die verschillende interesse doelgroepen is het noodzakelijk om de visie op Judo eens nader te bestuderen en specifiek te omschrijven.

 

Judo kan onderverdeeld worden in:

1-Judo als Olympische Sport,

2-Judo als krijgskunst,

3-Judo als bewegingsleer

Natuurlijk zullen er overlappingen zijn in deze drie hoofdgroepen.

 

Dat Judo zich als Olympische sport heeft ontwikkeld als volwaardig geaccepteerde mondiale sport zal niemand ontgaan zijn. De reglementen zijn duidelijk omschreven en worden indien nodig aangepast. De IJF en de EJU zijn de internationale organisaties die hier officieel sturing aangeven in samenwerking met de landelijke bonden.

 

Het Judo als krijgskunst en het Judo als bewegingsleer zijn echter nog niet omschreven maar kunnen met de ons ten dienste staande mogelijkheden vanuit Nederland gestructureerd worden.

 

Judo als bewegingsleer met de pedagogische meerwaarde heeft een niet te onderschatten plaats gekregen binnen het hedendaagse Judo-onderwijs. Nieuwe leermethodes en aanpassingen/toepassingen worden overal ter wereld regelmatig ontwikkeld. Hiervoor is internationaal en nationaal geen aansturingbeleid.

 

Van origine is Judo een krijgskunst, aangezien het is ontwikkeld vanuit de Samurai traditie en in directe lijn het traditionele Ju-Jutsu.

Judo is een Budodiscipline alwaar Budo staat voor; “De Weg van de Krijger”.

Deze oorsprong is terug te vinden in de uitvoering van de Kata en het feit dat er sprake is van aanval en verdediging vanuit tegengestelde belangen op het fysieke vlak. De ontwikkeling en instandhouding van Judo als krijgskunst zal gepaard moeten gaan door middel van onderzoek en de overdracht van kennis uit het verleden naast nieuwe ontwikkelingen. De ontwikkeling van Judo als krijgskunst zal nationaal moeten worden aangestuurd wel of niet geactiveerd of ondersteund door Japanse of andere buitenlandse organisaties.

 

Busen (Budosenmon) en de Kodokan

In de periode voor de 2e Wereld oorlog was er in Japan één grote nationale overkoepelende organisatie waar alle traditionele Bujutsu en Budo disciplines in waren onder gebracht, de “Dai Nippon Butokukai”

Deze organisatie heeft belangrijke invloed gehad op de ontwikkeling en beleving van het Judo. Na de 2e Wereld oorlog is deze organisatie door het Amerikaanse bezettingsleger ontbonden.

Japan was door de internationale gemeenschap aan strenge regels gebonden, waardoor jaren later pas weer georganiseerd Budo beoefend kon worden.

 

Het Nederlandse Judo heeft vooral veel invloed gehad van Japanse leraren (jaren ‘50) die geschoold waren in de Budosenmon (Busen), het opleidingsinstituut van de Dai Nippon Butokukai. Hierdoor heeft Nederland altijd in het verlengde van de Busen en volgens hun visie de Judo Kata gedoceerd en uitgevoerd.

In de zestiger jaren en de jaren daarna zijn er enkele Judoleraren gekomen die zich deze scholing eigen hebben gemaakt in Japan en in Nederland en hebben zodoende deze Busen-methode van Kata onderwijs voortgezet. Doordat er sinds een paar jaar Judo leraren actief de Kodokan methode van Kata uitvoering bestuderen is er op 5/6 2005 een vergadering belegd alwaar beide uitvoering wijze zijn getoond en besproken. Tijdens deze vergadering is door stemming besloten dat voor de uitvoering van de Judo Kata in Nederland een tweesporenbeleid zal worden gevoerd, nl.

 

  1. De zienswijze van de Busen (Budosenmon),
  2. De zienswijze van de Kodokan.